Prace w Domu Literatury trwały kilka lat. Badaliśmy historię budynku, odkrywaliśmy jego słabości i skarby. Każdy centymetr kwadratowy tej przestrzeni stworzyły nasze dłonie. Przez wiele miesięcy z pokorą odkrywaliśmy duszę tego miejsca, czyszcząc stare mury, usuwając warstwy brudu i tynków, by dotrzeć do tego co autentyczne. Wszystkie prace od instalacji wodnej, elektrycznej, przez konstrukcje architektoniczne, wymianę krokwi, prace stolarskie, aż po precyzyjną renowację zabytkowych mebli wykonaliśmy osobiście. To dlatego rustykalny klimat naszych wnętrz jest tak spójny i prawdziwy. Drewno, kamień i światło tworzą tu harmonijną całość. Choć dom ma wspólny kod wizualny, każde z pomieszczeń posiada swój unikalny mikroklimat, nadany mu przez wyselekcjonowane dzieła sztuki z Kolekcji naszej Fundacji. Gościmy tu i promujemy również prace artystów – rezydentów, z którymi zdecydowaliśmy się nawiązać stałą współpracę.
Przestrzeń domu zajmuje około 120m2. To trzy pokoje, korytarz, olbrzymia kuchnia i łazienka. Wszystko służy wygodzie i sprzyja natchnieniu. Każdy element wnętrza ma swoją historię. Zabytkowe biurka ustawiliśmy tak, aby praca twórcza mogła toczyć się w naturalnym świetle. Z okien rozpościerają się niezapomniane widoki. Przygotowaliśmy wygodne łóżka małżeńskie (z możliwością rozdzielenia na dwa osobne miejsca do spania). Zadbaliśmy o nowe, komfortowe materace, gwarantujące regenerujący sen. Na wyposażeniu znajdują się również doskonałej jakości pościel i ręczniki.
Stanza del poeata – pokój poety
Pokój emanuje spokojem i surową elegancją. Wysokie drewniane sufity, stare belki, porcelanowa instalacja elektryczna i ściany z naturalnego kamienia, tworzą niepowtarzalną atmosferę dawnej włoskiej chaty w nowoczesnym, artystycznym wydaniu.
Wnętrze zdobi starannie dobrana kolekcja dzieł sztuki. To obrazy Andrzeja Borowskiego, Wilgi Badowskiej oraz Marleny Promnej. Artyści Ci, byli naszymi rezydentami. Zorganizowaliśmy im indywidualne wystawy Włoszech.
Klimat dopełniają zabytkowe meble, które własnoręcznie odrestaurowaliśmy, przywracając im dawny splendor i duszę.
Stanza del giornalista- pokój dziennikarza
Przestrzeń zaprojektowana dla tych, którzy w pracy twórczej szukają spokoju i dyscypliny myśli. Nieco bardziej kameralna niż pokój poety, oferuje idealne warunki do głębokiego skupienia nad tekstem, badaniami, czy przekładem.
Pojedyncze okno działa jak naturalna rama dla obrazu, kadrując widok na Alpy oraz zielony ogród. Taka perspektywa pozwala odpocząć oczom podczas intensywnej pracy przy biurku, nie rozpraszając jednak nadmiarem bodźców. Wystrój pokoju to dialog między historią a sztuką współczesną. Rodzinna komoda z lustrem, biurko oraz eksponaty z kolekcji Fundacji i prace artystów rezydentów, nadają wnętrzu charakteru prywatnej galerii.
La cucina – kuchnia
Nowoczesna funkcjonalność spotyka się tutaj z duchem przeszłości. Centralnym punktem jest stół, miejsce porannych śniadań i wieczornych biesiad. Do dyspozycji rezydentów oddajemy w pełni wyposażoną przestrzeń (od nowoczesnej płyty indukcyjnej, zmywarki i pojemnej lodówki, po tradycyjny piec na drewno).
W zabytkowych kredensach skrywamy kolekcję porcelany i kryształów, które dodają codziennym posiłkom odrobinę celebracji. Goście mogą degustować konfitury z owoców rosnących w sadach. Słodkie brzoskwinie, soczyste maliny, egzotyczne kaki i kiwi ale również aromatyczne bazylia, mięta, rozmaryn, czy szałwia – są na wyciągnięcie ręki. Na gości czekają karafki z domowymi nalewkami, idealne na chłodniejsze, alpejskie wieczory. Klimat dopełniają dzieła sztuki z wystawy Biorytmy
Salotto – salonik
Tuż obok gwarnej kuchni znajduje się kameralny salonik. Wnętrze pełne inspiracji. Ściany pełnią rolę małej galerii. Ta ekspozycyjna przestrzeń pozwala promować naszych rezydentów. Ich dzieła wchodzą w dialog z literaturą, tworząc miejsce dla wyobraźni.
Wygodne fotele zapraszają do zatopienia się w lekturze, a małe, zabytkowe biurko czeka na tych, którzy wolą notować myśli na gorąco.
Salotto to także miejsce dla „odczytów literackich”. W wąskim gronie rezydentów i przyjaciół, wybrzmiewają pierwsze wersy nowo powstających tekstów.
Zgodnie z duchem dawnych domów otwartych, nasze Salotto w razie potrzeby zamienia się w przytulną sypialnię dla „nieoczekiwanych gości” i przyjaciół projektu, którzy zawędrowali do nas o zmierzchu i postanowili zostać na śniadanie.
